Wielkość tekstu
NFZ

LOGOPEDIA

 

 

Kto to jest logopeda?

Logopeda to terapeuta który prowadzi naukę mowy dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Zadaniem logopedy jest

  • kształtowanie mowy
  • zapobieganie wadom wymowy
  • usuwanie wad już istniejacych
  • nauczanie mowy w wypadku jej braku lub utraty


Z roku na rok znacznie wzrasta liczba dzieci z wadami wymowy. Najczęściej spotykane zaburzenia w mowie to:

  • seplenienie - podczas wymawiania głosek s,c,z,dz czubek języka wysuwa się między zęby

  • seplenienie proste - polega na zamianie głosek s,z,c,dz lub ś,ź,ć,dź czy sz, ż, cz,dż na łatwiejsze

  • reranie - nieprawidłowa wymowa głoski r

  • mowa bezdźwięczna - dziecko wymawia głoski dźwięczne jak bezdżwięczne

  • nosowanie - głoski nosowe wymawiane są jak ustne lub odwrotnie

  • rozszczep podniebienia- po operacji dziecko powinno uczęszczać na reedukację mowy

  • wady wymowy związane z wadami zgryzu (konieczna wizyta u ortodonty)

  • jąkanie - jedno z najczęściej występujących zaburzeń mowy. Objawia się zaburzeniem płynności mowy na skutek występowania mimowolnych skurczów narządów mownych

  • afazja - jest całkowitą lub częściową utratą mowy na skutek uszkodzenia mózgu

  • terapia mowy u osób laryngektomowanych ( po wyłuszczeniu krtani)

  • zaburzenia mowy u dzieci z opóżnionym rozwojem psychoruchowym( porażenie mózgowe, zespół Downa, zespoły genetyczne)

  • wczesna interwencja logopedyczna - terapia z noworodkami i niemowlętami uszkodzonymi.



Terapia logopedyczna

Podczas diagnozy logopedycznej dziecko i rodzice powinny dowiedzieć się od logopedy, jaki dźwięk źle wymawia, na czym polega jego defekt mowy, a także jak powinien mówić go prawidłowo. Terapia logopedyczna powinna być urozmaicona, należy wyrobić u dziecka motywację do ćwiczeń wymowy. Logopeda pamięta również o ćwiczeniach usprawniajacych percepcję wzrokową, słuchową, orientację przestrzenną, wprowadza elementy ćwiczeń ułatwiających naukę pisania i czytania. Dzięki systematycznej pracy z logopedą dziecko nauczy się szybko poprawnie mówić.

Jąkanie

Jest jednym z najczęściej wystepujących zaburzeń mowy. Polega na zaburzeniu płynności mowy na skutek występowania mimowolnych skurczów narządów mownych.

Rozróżnia się skurcze krótkie (toniczne) oraz kloniczne, powtarzające się z mniejszym natężeniem a także mieszane kloniczno-toniczne. W czasie mówienia mogą wystepować skurcze twarzy, szyi tułowia zwane współruchami.

Reedukacja mowy polega na ćwiczeniach logopedycznych, w czasie których jąkajacy się przyswaja sobie mowę pełną, swobodną- bez napięcia nerwowego.

Logopeda stosuje ćwiczenia oddechowe, warg i jezyka, mówienia szeptem, przeciaganie samogłosek w wyrazach, mówienie z jednoczesnym słuchaniem echa swoich słów, relaksację.

Postepowanie logopedyczne zależne jest od wieku osoby jakającej się. Inaczej prowadzi się zajecia z małym dziećmi, inaczej z młodzieżą czy dorosłymi. Ćwiczenia powinny być dobrane indywidualnie, dostosowane do wieku i możliwości pacjenta.
Sonda
Z jakich (bezpłatnych) akcji profilaktycznych korzystałeś(aś)?